احیاگر معروف

آنچه مادران برای هیئت رفتن باید بدانند

مادران بچه دار و مراسم عزاداری

 

خیلی از آنها به خاطر کودکانشان ترجیح می دهند در خانه بمانند، برخی دیگر دست در دست فرزندانشان به هیئت می روند و عده ای نیز دلشان می خواهد در این مراسم ها شرکت کنند ولی از برخوردهای اطرافیان نگران هستند. اگر شما نیز با چنین مسائلی مواجه هستید بهتر است به راهکارهای دکتر فروغ نیلچی زاده، استاد حوزه و دانشگاه و مشاور خانواده توجه کنید تا با استفاده از این روش ها بتوانید از برنامه های معنوی محرم امسال بهره ببرید.

 

ظرفیت کودک تان را بشناسید

 

مادران باید تا سن ۷ سالگی یعنی تا پایان سن سیادت فرزندان، برنامه شرکت در مراسم مذهبی ، خصوصا عزاداری را مطابق با اندازه تحمل و ظرفیت فرزند خود پیش بینی و تنظیم کنند. یعنی اگر فرزند شما بعد از حدود ۲۰دقیقه شروع به ابراز خستگی، سروصدا، بازیگوشی می کند، شما باید برای خود تعریف کنید که «من در این مراسم فقط برای ۲۰دقیقه حضور پیدا می کنم.» توجه داشته باشید که ظرفیت کودکان با ظرفیت ما خیلی متفاوت است؛ زود خسته می شوند و نیازهای عادی برای آنها پیش می آید.

 

 

 

وقتی می خواهید به هیئت بروید در کیف تان شکلات و خوراکی بگذارید تا اگر بچه ای در مراسم عزاداری گریه کرد از این طریق او را آرام کنید
دست به دست هم بدهید

در روزهای تاسوعا و عاشورا که مناسبت های ویژه است و دلتان می خواهد بیشتر در مراسم عزاداری شرکت کنید، بهتر است از بین افراد فامیل، خانواده یا همسایه یعنی آنها که بیشتر باهم ارتباط نزدیک دارید، تعاملی داشته باشید تا شرکت در عزاداری ها براساس این همراهی و همدلی برایتان آسان تر شود؛ مثلا چند همسایه ای که در کنار هم هستند و فرزندان کوچک دارند به صورت نوبتی بین خود برنامه ریزی کنند. هر دفعه یکی از این افراد مسئولیت سایر بچه ها را به همراه فرزند خود به عهده بگیرد و مابقی مادرها این امکان را داشته باشند که در مجالس شرکت کنند و این مسئله به صورت چرخشی ادامه پیدا کند. کسی که این کار را برعهده می گیرد به تعداد افرادی که به مراسم عزاداری رفته اند کارت معنوی اش شارژ می شود.

 

روضه خانوادگی برپا کنید

 

مادران باید در خانه مجلس عزاداری و روضه خوانی خانوادگی داشته باشند؛ یعنی مادر و بچه ها با هم مراسم روضه خوانی برگزار کنند به این صورت که تلویزیون و رادیو را خاموش کرده و جلسه روضه را گاهی اوقات در خانه برپا کنند. مادر برای این کار باید کتابی را متناسب با فهم و درک فرزندانش و مناسب با سن او؛ چه کودک و چه نوجوان تهیه کند و برای آنها از روی آن کتاب بخواند. گاهی اوقات اجازه دهد که بچه ها نیز بخوانند. در حقیقت اینگونه بچه ها فرصت پیدا می کنند که روی مراسم عاشورا اندیشه کنند.

 

پسرها را به عهده مردها بگذارید

 

برای حضور پسر بچه ها در مجالس زنانه به این نکته توجه کنید که اگر پسر بچه های ما کوچک هستند و تفاوت میان زن ها و مرد ها را به صورت جدی نمی دانند و دقتی روی آن ندارند حضورشان در مجالس عزاداری زنانه اشکالی ندارد. ولی این امکان را فراهم کنید که حتما پسربچه ها با پدر، عمو، دایی و یا با پدربزرگ های خود نیز در مجالس عزاداری حضور پیدا کنند و به نوعی حتما در مجالس مردانه نیز شرکت کنند و فقط همراه مادر نباشند.

 

بداخلاقی با بچه ها،خیانت به اهل بیت

 

درست است که پچ پچ های بچه ها و سروصدا و فعالیت آنها ممکن است مزاحم شما باشد و حال تان را تغییر دهد ولی با خودتان فکر کنید که ده ها سال دیگر شما نیستید اما این بچه ها وجود دارند و قرار است مجلس ذکر اهل بیت(ع) را حفظ کنند. مبادا با رفتارهای غیرمهربانانه به اهل بیت خیانت و کسی را با دل شکستگی از خیمه امام حسین(علیه السلام) بیرون کنید. شما باید ظرفیت بچه ها را با محبت کردن بالا ببرید. به خاطر خدا هوای بچه های کوچک را در مسجد و حسینیه ها و مجالس ذکر اهل بیت داشته باشید. وقتی می خواهید به هیئت بروید در کیفتان شکلات و خوراکی بگذارید تا اگر بچه ای در مراسم عزاداری گریه کرد از این طریق او را آرام کنید.

 

عکس یادگاری بگیرید

 

از بچه ها کمک بگیرید و در نمای خانه تان و در ورودی به سمت کوچه تغییر محرمی ایجاد کنید. بچه ها می توانند روی دوش شما بروند و پرچم نصب کنند. دختر یا پسر بودن مهم نیست؛ می توانید به دنبال دوختن یک لباس خاص که رنگ مشکی دارد،باشید یا سربند با اسامی خانواده امام حسین(علیه السلام) را برای آنها تهیه کنید. احترام گذاشتن به محرم را به آنها یاد بدهید. هر چقدر بتوانید مفاهیم ماه محرم را با بازی های کودکانه یا جنب و جوش گره بزنید به حس دینی بچه ها کمک می کنید.
درست کردن کاردستی با قسمت انتهایی بطری های نوشابه برای جا شمعی در دسته ها یا درست کردن پرچم و… که ایده های هنری است تا خرید طبل کوچک، زنجیر و سقاکردن بچه ها می تواند به شما کمک کند تا محرم ویژه ای برای آنها بسازید. همچنین از بچه ها در دسته های عزاداری عکس یادگاری بگیرید تا پایه انس و الفت آنها برای محرم های سال های بعد شود.

 

نذری با کمک بچه ها

 

شما می توانید با یک نذری کوچک مثلا کمک دسته جمعی اعضای خانواده برای درست کردن ساندویچ نان و پنیر و سبزی و یا سایرکمک های مشابه، زمینه خوبی برای ابراز وجود بچه ها فراهم کنید که به اعتماد به نفس و هویت یابی آنها کمک می کند. در خانه قانون جدید وضع کنید؛ مثلا استفاده از موسیقی شاد تا پایان دهه اول ممنوع است. این قانون را می توانید روی برگه بنویسید و در مکان های قابل دید نصب کنید اما دنبال تذکردادن و تنبیه کردن برای اجرا نکردن آن نباشید. از محرم برای شناسایی بعضی استعداد های فرزندانتان کمک بگیرید.مثلا کتاب نوحه ای به فرزندتان هدیه کنید، شاید صدای خوبی داشته باشد.
پچ پچ های بچه ها و سروصدا و فعالیت آنها ممکن است مزاحم شما باشد و حال تان را تغییر دهد. مبادا با رفتارهای غیرمهربانانه به اهل بیت خیانت و کسی را با دل شکستگی از خیمه امام حسین(ع) بیرون کنید. شما باید ظرفیت بچه ها را با محبت کردن بالا ببرید

 

سوالات محرمی

 

وقتی در هیئت هستید ممکن است کودکان از گریه شما ناراحت شوند و از شما بپرسند چرا گریه می کنید؟
در جواب به بچه ها بگویید که «آدم های بد، امام حسین (علیه السلام) را که خیلی مهربون بود، شهید کردند. حالا هرکی برای امام حسین(ع) گریه کنه خدا اون رو خیلی دوست داره و کلی ثواب می کنه» و حتی اگر لازم شد کمی بخندید تا بچه ها نگران نشوند.
سوالات نوجوانان و جوانان با کودکان خیلی فرق دارد. گاهی نوجوان یا جوان سوالاتی می پرسد که اگر عجولانه با آن برخورد شود، ممکن است به نظر شما بوی بی اعتقادی بدهد اما اینطور نیست؛ تفکر انتقادی و شبهه های شبکه های ماهواره و… امروز به مسائل جزئی دامن می زند تا افراد را از مسائل مهم غافل کند. پس در جواب این سوالات صبورباشید، از فرزندتان بخواهید هرچه خود می داند بگوید، اگر اطلاع داشتید جواب بدهید.دینی که با سوال و تحقیق به دست بیاید برای جوان و نوجوان ماندنی می شود.
بزرگ ترهایی که عزادار امام حسین(علیه السلام) هستید، تمرین صبر کنید تا به کوچک ترهای مجلس امام حسین(علیه السلام) سخت نگذرد. مبادا که در مجلس امام حسین(علیه السلام) با بچه ها بداخلاقی کنید.

 

چطور فرزندان را با محبت امام حسین(علیه السلام) آشنا کنیم؟

 

سهم شما در انتقال نسل به نسل فرهنگ عاشورا به خانواده تان چیست و چطور می خواهید محبت امام حسین(علیه السلام ) را به خانواده تان منتقل کنید؟ محبتی که به دنبال آن محبت ،خیلی از چیز های خوب دیگر هم می آید.
هر خانواده ای به تناسب سن فرزندان خود، می توانند به دنبال پرورش حس دینی یا باور دینی باشند. برای یاد دادن هر آموزه دینی اگر در کنار معرفت، شور و محبت هم باشد می توانید به ماندگاری تربیت تان امیدوار باشید.

 

 

همشهری دو – زهرا کریمی/ همشهری – فاطمه محمدصالحی

ویژه نامه زنان در عاشورا

باذکر یا زینب (س) وارد شوید

منبع:سایت راسخون

رابطه بی‌حجابی با کفران نعمت چیست؟

به گزارش فرهنگ نیوز به نقل از پایگاه اطلاع رسانی دفتر استاد شیخ حسین انصاریان، با توجه به سؤالات مکرر مخاطبان درباره استنادات سخنان استاد انصاریان در سخنرانی خود پیرامون ارتباط گناهان و زوال نعمت‌ها و ایجاد گرفتاری‌ها به نکات زیر اشاره می‌شود:

معنای گناه

در اسلام گناه یعنی هر کاری که برخلاف فرمان خداوند متعال باشد گناه هر چند کوچک باشد چون نافرمانی خداست بزرگ است چنانکه رسول اکرم(ص) در سخنی به ابوذر فرمودند: «لَا تَنْظُرْ إِلَى صِغَرِ الْخَطِیئَةِ وَلَکِنِ انْظُرْ إِلَى مَنْ عَصَیْتَ».

اى ابوذر، به کوچکى گناه نگاه نکن، بلکه به بزرگى و عظمت خداوندى نگاه کن که با گناه، از فرمانش سرپیچى مى‌کنى.

اقسام گناه:

عالمان دین و مربیان اخلاق گناهان را بر دو گونه تقسیم کرده‌اند:

الف: گناهان کبیره «بزرگ»/ ب: گناهان صغیره «کوچک»

این تقسیم‌بندی از قرآن و روایات سرچشمه گرفته است. آیه 31 سوره نسا می‌فرماید: «إِنْ تَجْتَنِبُوا کَبٰائِرَ مٰا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُکَفِّرْ عَنْکُمْ سَیِّئٰاتِکُمْ وَ نُدْخِلْکُمْ مُدْخَلاً کَرِیماً»؛ اگر از گناهان بزرگی که از آنها نهی می‌شوید دوری کنید، گناهان کوچکتان را از شما محو می‌کنیم، و شما را به جایگاهی ارزشمند و نیکو وارد می‌کنیم.

در مواردی گناه صغیره به کبیره تبدیل می‌شود که عبارتند از:

الف: اصرار بر گناه صغیره: گناه صغیره مانند نخ نازکی و باریکی است که اگر تکرار شود طناب و ریسمان ضحیم و کلفتی می‌شود که پاره کردنش مشکل است. امام باقر(ع) در شرح آیه: «وَ لَمْ یُصِرُّوا عَلىٰ مٰا فَعَلُوا وَ هُمْ یَعْلَمُونَ»، فرمودند: اصرار عبارت از این است که کسی گناهی کند و از خدا آمرزش نخواهد و در فکر توبه نباشد.

همچنین امام صادق(ع) فرمودند: «لَا صَغِیرَ مَعَ الْإِصْرَار»؛ هیچ گناهى با تکرار و اصرار، کوچک نیست.

ب: کوچک شمردن گناه: امیر مومنان علی(ع) می‌فرماید: «أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَهَانَ بِهِ صَاحِبُهُ»؛ بدترین گناهان، گناهى است که گنهکار، آن را کوچک بشمارد.

ج: اظهار خوشحالی هنگام گناه: امیر مومنان(ع) فرمودند: «شر الاشرار من تبهج بالشر»؛ بدترین بدها کسی است که به انجام بدى خوشحال شود.

د: تجاهر به گناه: آشکار نمودن گناه نیز گناه صغیره را تبدیل به گناه کبیره می‌کند و این به جهت آن است که علنی کردن گناه حاکی از جرأت و بی‌باکی بیشتر گنهکار است که موجب آلوده کردن جامعه و عادی نمودن گناه می‌شود.

امیر مومنان(ع) فرمودند: «ایاک و المهاجرة بالفجور فانه من اشد المآثم»؛ از آشکار نمودن گناهان بپرهیز که آن از سخت‌ترین گناهان است. نکته مهم این است که برخی از گناهان زمینه سازان گناهان متعدد مثل بدحجابی که در ابتدای امر گناه صغیره است اما با اصرار و استمرارش به کبیره تبدیل می‌شود و علاوه موجب پیدایش گناهان کبیره می‌شود زیرا زمینه‌های گناه در وجود انسان عبارتند از غرایز و قلب و فکر و اندیشه است. بی‌حجابی و بی‌مبالاتی در پوشش زنان غریزه جنسی را تحریک و فکر و اندیشه گناه را پرورش می‌دهد و فحشا و ولنگاری به همراه دارد که بر هیچ عاقلی قابل تردید و انکار نیست.

سؤالی که باقی می‌ماند این است که:

آیا کسانی که با تساهل و تسامح با موضوع بی حجابی و بد حجابی بر خورد می‌کنند و آن را سهل و آسان می‌پندارند فکر نمی‌کنند که به تشویق گنهکار می‌پردازند.

رسول اکرم(ص) فرمودند: «إذا مُدِحَ الفاجِرُ اهتَزَّ العَرشُ و غَضِبَ الرَّبُّ»؛‌ هرگاه بدکار ستوده شود، عرش بلرزد و پروردگار به خشم آید. و در سخنی دیگر پیامبر(ص) فرمودند: «حْثُوا فِی وُجُوهِ الْمَدَّاحِینَ التُّرَابَ»؛ به صورت آنها که از گناهکاران مدح و تمجید می‌کنند خاک بپاشید.

آیا هنوز جایی بر دفاع از بدحجابی و بی حجابی باقی می‌ماند. بدتر از گناه توجیه گناه و دلیل تراشی بر گناه است زیرا توجیه گناه یک نوع کلاهبرداری دینی است. خداوند متعال در قرآن می‌فرماید: «بَلِ اَلْإِنْسٰانُ عَلىٰ نَفْسِهِ بَصِیرَةٌ»؛ بلکه انسان خود به وضع خویش بیناست. «وَ لَوْ أَلْقىٰ مَعٰاذِیرَهُ»؛ و هر چند [برای توجیه گناهانش] بهانه‌ها بتراشد.

آثار و پیامدهای گناه از نظر آیات وروایات:

از اموری که قابل تردید نیست و از مسلمات دین و علم و تجربه است که کردار انسان چه نیک و چه بد دارای پیامد در دنیا و آخرت است و مانند بذری است که کاشته می‌شود و ثمره می‌دهد. این جهان کوه است و فعل ما ندا/ سوی ما آید نداها از صدا. و به عبارت دیگر هر عملی دارای عکس‌العمل و هر کنشی دارای واکنش است و مکافات عمل هم در دنیا وجود دارد و هم در آخرت با این تفاوت که مکافات عمل در دنیا در مقایسه با آخرت کمتر است.

اثر طاعت و بندگی و تقوا و پرهیزگاری نزول برکت آسمانی می‌شود چنانکه قرآن می‌فرماید: «وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى‏ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ»؛ ونیز توبه و استغفار سبب ریزش رحمت الهی می‌شود. چنانکه می‌فرماید: «فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُواْ رَبَّکُمْ إِنَّهُ کَانَ غَفَّارًا* یُرْسِلِ السَّمَآءَ عَلَیْکُم مّدْرَارًا». و ازطرفی گناه موجب نزول عذاب و قطع رحمت وبرکات الهی می‌شود.

«فَأَنْزَلْنٰا عَلَى اَلَّذِینَ ظَلَمُوا رِجْزاً مِنَ اَلسَّمٰاءِ بِمٰا کٰانُوا یَفْسُقُونَ»؛ ما هم بر ستمکاران به سبب آنکه همواره نافرمانی می‌کردند، عذابی از آسمان فرود آوردیم. و در آیه 49 سوره مائده می‌خوانیم:

«فَاعْلَمْ أَنَّمٰا یُرِیدُ اَللّٰهُ أَنْ یُصِیبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ وَ إِنَّ کَثِیراً مِنَ اَلنّٰاسِ لَفٰاسِقُونَ»؛ بدان که خدا می‌خواهد آنان را به سبب پاره‌ای از گناهانشان مجازات کند؛ و مسلماً بسیاری از مردم فاسق‌اند. و در آیه هفتم سوره انعام هلاکت قومی را به سبب گناهانشان بیان می‌کند: «فَأَهْلَکْنٰاهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَ أَنْشَأْنٰا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْناً آخَرِینَ»؛ پس آنان را به کیفر گناهانشان هلاک کردیم، و بعد از آنان اقوامی دیگر را پدید آوردیم.

«فَأَخَذْنٰاهُمْ بِمٰا کٰانُوا یَکْسِبُونَ»؛ ما هم آنان را به کیفر اعمالی که همواره مرتکب می‌شدند [به عذابی سخت] گرفتیم. «وَ مٰا أَصٰابَکُمْ مِنْ مُصِیبَةٍ فَبِمٰا کَسَبَتْ أَیْدِیکُمْ وَ یَعْفُوا عَنْ کَثِیرٍ»؛ و هر آسیبی به شما رسد به سبب اعمالی است که مرتکب شده اید، و از بسیاری [از همان اعمال هم] درمی‌گذرد.

از دیدگاه احادیث اهل بیت هر گونه نکبت و بلا اعم از روحی و جسمی از گناه سرچشمه می‌گیرد. امام باقر(ع) فرمودند: «ما من نکبةٍ تصیب العبد الّا بذنبٍ»؛ هیچ گرفتاری ای به بنده نمی رسد، مگر به سبب گناه. امیر مومنان(ع) فرمودند: «مَا جَفَّتِ الدُّموعُ إلّا لِقَسوَةِ القُلوب وَ ما قَسَتِ القُلوبُ إلّا لِکَثرَةِ الذُّنوب»؛ چشم‌ها خشک نمی‌شود مگر به خاطر قساوت قلب و دلها قساوت پیدا نمی‌کند مگر به سبب زیادی گناه. امام صادق(ع) سلب نعمت را نتیجه گناه می‌داند و می‌فرمایند:

«اِنَّ اللهَ عَزَّ وَجلَّ قَضی قَضاءً حتماً لاینعُمُ عَلی العبدِ بِنِعمَهٍ لِیَسلُبَها اِیّاها حتّی یَحدثُ العَبدُ ذَنباً یَستحقُّ بِذلکَ النٍّقمهِ». حکم حتمی و تخلف ناپذیر خداوند آن است که نعمتی را که به بنده اش داده است، نگیرد مگر آن که قبلاً بنده گناهی مرتکب شده باشد.

با بررسی آیات و روایات برخی از عواقب گناه عبارتند از: قطع باران، ویرانی خانه، بلاهای بی‌سابقه، پرده دری و رسوایی، کوتاهی عمر، زلزله، فقر عمومی، اندوه، بیماری، خشم و لعن الهی و....

گناه موجب غضب الهی می‌شود و قطع باران به همراه دارد. رسول خدا(ص) فرمودند: وقتی خداوند بر امتی غضب کند و عذاب بر آنان نفرستد نرخ‌ها گران می‌شود عمر‌ها کوتاه می‌شود و تجار سود نمی‌برند نهر‌ها پر نمی‌شود و باران از مردم قطع می‌شود.

امام باقر(ع) در اصول کافی جلد سوم در ضمن حدیثی می‌فرماید: هیچ سالی کم باران‌تر از سال دیگر نیست ولی خدا باران را به جایی که خواهد می‌فرستد چون مردمی مرتکب گناهان شوند خدای عزو جل بارانی را که در آن سال برای آنها مقدر فرموده است از آنها بر می‌گرداند و به مناطق دیگر فرستد.

در روایات اسلامی نیز بعضی از گناهان مثل ارتباط نامشروع را عامل قطع رزق معرفی می‌کند. رسول خدا(ص) می‌فرماید: «فِی الزِّنَا سِتّ خِصَالِ ثَلاَثٌ مِنْهَا فِی الدُّنْیَا وَثَلاَثٌ فِی الْآخِرَةِ فَاَمَّا الَّتِی فِی الدُّنْیَا فَیَذْهَبُ بِالْبَهَاء وَیُعَجِّلُ الْفَنَاء وَیَنْقَطِعُ الرِّزْقَ». امام صادق(ع) می‌فرماید: «اَلذُّنوبُ التّی تَحبِسُ الرِّزقَ الزِّنا»؛ از جمله گناهانی که جلوی روزی را می‌گیرد زناست.

یکی از پیش زمینه‌های رواج روابط نامشروع عبارت از بی‌بند و باری و بی‌حجابی و بدحجابی است. که به دنبالش هرزه نگاهی و تحریک غریزه جنسی است. از عوامل دیگر سلب نعمت عبارت از کفران نعمت و گناه ناسپاسی است. قرآن کریم، ناسپاسی را موجب شدت عذاب معرفی می‌کند: {ولئن کفرتم إن عذابی لشدید}، و شکران نعمت را موجب ازدیاد آن میداند. {لئن شکرتم لأزیدنکم}.

امام سجاد(ع) درباره ناسپاسی می‌فرماید: کفران نعمت و ترک شکر، نعمت‌های الهی را تغییر می‌دهد. و توجه به این نکته مهم است که از مصادیق کفران نعمت این است که به وسیله نعمت مرتکب معصیت شود چنانکه امیرمؤمنان(ع) می‌فرماید: «مَنِ اسْتَعَانَ بِالنِّعْمَةِ عَلَی الْمَعْصِیَةِ فَهُوَ الْکَفُورُ»؛ کسی که با نعمت خدا گناه می‌کند، کفران نعمت و ناسپاسی می‌کند.

سؤال این است که آیا زیبایی و جمال که در زنان است نعمت نیست؟! آیا به وسیله این زیبایی سبب انحراف جوانان را فراهم کردن گناه نیست و آیا این گناه طبق کلام امیرمؤمنان(ع) کفران نعمت نیست. اگر موی سر و جمال و زیبایی برای زنان نعمت است که قطعاً چنین هست، بی حجابی مصداق کفران چنین نعمتی است که امیرمؤمنان(ع) می‌فرماید: مبغوض‌ترین مردم نزد خدا مردمی هستند که با استفاده نامشروع از نعمت‌های خدا، کفران نعمت و ناسپاسی می‌کنند.

جای تعجب است که برای عده‌ای قابل باور نیست که بی‌حجابی و بی‌بندوباری زمینه‌ساز گناهان و انحرافات فراوانی است که بر هیچ عاقل و خردمندی جای انکار و تردید باقی نمی‌گذارد.

نکته:

گاهی برای عده‌ای این سؤال مطرح است که چرا در بلاد کفر که بی‌حجابی و گناهان دیگر رواج دارد عذابی نازل نمی‌شود و در فراوانی نعمت هستند؟ پاسخ این سؤال در آیات و روایات بیان شده است.

در آیات سوره اعراف خداوند می‌فرماید: «وَ اَلَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیٰاتِنٰا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَیْثُ لاٰ یَعْلَمُونَ»؛ و کسانی که آیات ما را تکذیب کردند، به تدریج از جایی که نمی دانند [به ورطه سقوط و هلاکت می‌کشانیم تا عاقبت به عذاب دنیا و آخرت دچار شوند.]

و در سوره قلم می‌فرماید: «فَذَرْنِی وَ مَنْ یُکَذِّبُ بِهٰذَا اَلْحَدِیثِ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَیْثُ لاٰ یَعْلَمُونَ»؛ پس مرا با کسانی که این قرآن را انکار می‌کنند واگذار، به زودی ما آنان را به تدریج از آن جا که نمی دانند [به سوی عذاب] می‌کشانیم. امام صادق(ع) در ذیل آیه استدراج فرمودند: منظور از این آیه بنده گنهکاری است که پس از انجام گناه خداوند او را مشمول نعمتی قرار می‌دهد ولی او نعمت را به حساب خوبی خودش گذاشته و از استغفار در برابر گناه غافلش می‌سازد.

امام حسین(ع) فرمودند: استدراج از خداوند سبحان آن است که نعمت بنده را فراوان کند و توفیق شکر را از او سلب نماید. از مجموع آیات و روایات چنین بدست می‌آید که خداوند گناهکاران و طغیان گران را طبق یک سنت فورا گرفتار مجازات نمی‌کند بلکه درهای نعمت را به روی آنان می‌گشاید و هرچه طغیان بیشتر شود نعمت هم افزونی می‌یابد. که در این صورت دو حالت دارد:

الف: متنبه می‌شوند که مصداق هدایت الهی است.

ب: بر غرور و معاصی آنان افزوده می‌شود که مضمون استدراج و سیر و حرکت تدریجی به سوی عذاب و مجازات دردناکتر و شدیدتر است. سنت استدراج منحصر به عصر و نسل و قوم خاصی نیست و همه عصرها و نسل‌ها را دربر می‌گیرد.

بخش ویژه خانواده ایرانی

حریم من حجاب من در بازار [بخش سوم]

دانلودفایل صوتی

بازار رفتن و خرید، از آن موقعیت‌هایی است که خانم‌ها معمولاً در مواجهه با نامحرم قرار می‌گیرند و خیلی وقت‌ها حریم محرم و نامحرم نادیده گرفته می‌شود.

 

مخصوصاً موقع چانه زدن‌ها و گفت‌وگو بر سر قیمت. موقعیتی که بعضی از خانم‌ها با استفاده از ویژگی‌های زنانه‌شان سعی می‌کنند موازنه قوا را به نفع خودشان تغییر بدهند و جنسی را که پسندیده‌اند به قیمتی که می‌خواهند با خود به خانه ببرند.

 

اما خیلی از خانم‌ها هم هستند که در چنین موقعیت‌هایی در مقابل وسوسه‌ها تسلیم نمی‌شوند و حریم محرم و نامحرم را نگه می‌دارند. هم مواظبت می‌کنند که حجابشان کنار نرود و هم گفت‌وگو با فروشنده نامحرم را از حد ضرورت نمی‌گذرانند و هم حواسشان به رفتار و حرکات و سکناتشان هست که دل کسی را نلرزاند. زن‌هایی که پیش از آن‌که با فروشنده معامله کنند با خدا معامله کرده‌اند. یک معامله پرسود با کلی جایزه ویژه.

 

#پیشنهاد  :

تنها به خرید نروید.

در چانه زدن زیاده‌روی نکنید.

جدی باشید.

 

#این_هم_دلیل

از امام صادق روایت شده است که:

نَهَی نَبیِ أَنْ تَتَکلَّمَ الْمَرْأَةُ عِنْدَ غَیرِ زوج‌ها أَوْ غَیرِ ذِی مَحْرَمٍ مِنْهَا أَکثَرَ مِنْ خَمْسِ کلِمَاتٍ مِمَّا لَا بُدَّ لَهَا مِنْه.

پیامبر نهی فرمودند که زن، نزد غیر همسرش یا خویشان محرمش بیش از پنج کلمه صحبت کند، آن مقدار هم برای ضرورت است.

من لا یحضره الفقیه، ج ۴، ص ۶

.

.

منبع متن :  محتوا نشر 

منبع پوستر : نهضت پوستر انقلاب 

منبع:مجله بنیانا

چگونه بفهمیم که زندگی عفیفانه داریم یا نه؟

در این مقاله سعی بر آن داریم تا ضمن بررسی این نکته که عمل با نیت قلبی همیشه در یک راستا است به این نکته بپردازیم که در جامعه کنونی که متاسفانه انگشت های بسیاری به سمت علت حفظ حجاب توسط زن نشانه رفته است، چگونه می شود فهمید زندگی عفیفانه چه شاخصه هایی دارد و آیا می توان میان بی بند و باری و عفیفانه زیستن جمع بست یا نه؟

جمع میان قلب پاک و عمل ناپاک آیا شدنی است؟!

بسیاری از افراد می گویند قلب و چشم انسان باید پاک باشد، ما این موضوع را تایید می کنیم و اصلا به دنبال همین موضوع هستیم، انسان عفیف، انسانی است که چشم و قلبی پاک دارد و بر اساس باور درونی خود که همان فرمان قلب پاک است عمل و عکس العمل هایی از او می بینیم. ما معمولا از سه راه عقل ، نقل و فطرت به آموزه ها و آبشخور زلال وحی دست پیدا می کنیم. یعنی عقل به یک اغنای درونی می رسد، نقل (آموزش) اوامر و نواهی را به ما می رساند و فطرت بر اساس بستر و زمینه پاک آن را قبول می کند.

نمی توان گفت یک قلب یا چشمی پاک است ولی در عمل چیزی بر خلاف فطرت انسانی مشاهده کنیم.
یک مثال: اگر کبریت روشنی را به دست کسی نزدیک کنیم ، دست خود را کنار می کشد، حال اگر ماهیت و شکل شعله را تغییر دهیم، مثلا فندک یا جسم داغی به جای کبریت باشد، باز همان عکس العمل را شاهد هستیم، چرا که به این باور رسیده است که آتش سوزاننده است. این باور از کجاست، عقل سلیم حرارت را برای بدن مضر می داند، نقل یعنی همان آموزش مثل گفته ی مادرمبنی بر دوری از حرارت زیاد، و در آخر فطرت است، که همان حس لامسه است و از حرارت زیاد دوری می کند. بنابراین در هر زمان و مکان هر چیزی که برای او تداعی کننده آن خطر باشد از آن فرار می کند.این همان باور است، همان قلب پاک. پس مضرات آتش و منفعت پرهیز از آتش که همان سلامت جسم است یک باور است.
حال چگونه به این باور رسیدن؛ درمقابل آموزش یا تحقیق یعنی آزمایش و خطا و یا اعتماد به الگوها به وجود می آید. مثلا باور معلم؛ شاگرد به معلم خود نگاه می کند و به شیوه ی او رفتار می کند. اگر ما آموزه های دینی را خوب منتقل کنیم، و الگوهایی در جامعه باشند که به این آموزه ها عمل می کنند بسیاری از مشکلات، خود به خود حل میشوند. کسی می تواند فرزند خود را از استفاده بی رویه از فضاهای مجازی نهی کند که خودش از این فضا به درستی و معقول استفاده کند.

چرا خداوند از من خواسته عفیفانه زندگی کنم؟

پاسخ خانم ظهیری پژوهشگر اخلاق: خداوند بشر را خلق کرده و گفته است ای انسان این مدل زندگی برای تو خیلی خوب است، به نیازهای او احاطه دارد، او را خوب می شناسد و بر اساس نیازهای او و دفع شر و جلب خیر و دفع ضرر برای انسان قانون تعبیه کرده است. این قانون را بشر ابتدا باید درک کند، و زمینه ی عمل به آن را باید فراهم کند. تکرار می کنم ، بشر باید برای خودش زمینه ی عمل کردن را فراهم نماید. مثل معامله که اصل معامله حلال است اما زمینه ی معامله غیر ربوی و پرهیز از آن را خود انسان باید فراهم کند.
خداوند ساز و کار زندگی عفیفانه را به دست بشر سپرده است. در زندگی براساس نگاه انسانی جنسیت مد نظر ما نیست. چون حجاب و حیا اختصاص به بانوان ندارد. و یک عام انسانی است منتها نسبت ها متفاوت هستند. کما این که ممکن است در موضوعات دیگر درصد تعلق آن به یک جنس (خانم یا آقا) متفاوت باشد یا شکل تعلق آن فرق کند. همان گونه که شکل پوشش در خانم ها و آقایان به نسبت نوع زندگی و تعاملات اجتماعی که داریم متفاوت است.

آیا عفت ورزیدن مخصوص حضور در اجتماع است؟

لباس، پوشش و حجاب یک ذی اجتماعی است، و اگر کمی فراتر رویم حیا و زندگی عفیفانه حتی در خلوت انسان ها نیز وجود دارد. لذا این که بگوییم افراد فقط در جامعه باید عفیفانه زندگی کنند درست نیست.
همیشه روی بحث اجتماعی حجاب بسیار تاکید کرده ایم و از خلوت و ملکه درونی غافل شده ایم!!!
لذا با نگاه به اجتماع، می بینیم که ملکه ی حیاست که انسان را کنترل کرده و نگاه می دارد و آن حالت عفیفانه زیستن هست که انسان را از هر نوع ارتباط و ورود باز می دارد، حتی در خلوت خود انسان نفوذ می کند و یک نیروی بازدارنده است.
الان فضای مجازی یک فضای اجتماعی است و هر کسی ممکن است به صورت فردی در این جامعه ورود کند، چه چیز باعث می شود که انسان در این مکان نیز یک نگاه عفیفانه داشته باشد؟ از مواردی پرهیز کند؟ آیا به نظر شما این نیست که یک باور درونی و کنترل باید وجود داشته باشد، در شرایطی که هیچ کس ناظر بر اعمال و رفتار ما نیست، خود ما بر رفتار و اعمالمان صیانت و کنترل داشته باشیم؟

ویژگی های زنان و مردان عفیف و راه های ایجاد عفت در انسان :
خداوند در آیه ی ۳۰ و ۳۱ سوره ی نور خطاب به افرد می فرماید : قل للمؤمنین و قل للمؤمنات ….. مردان و زنان مومن باید دارای این ویژگی ها باشد.

اول: کنترل نگاه: درست است که در صحبت ها و مکالمات، نگاه مشکلی ندارد ولی نگاهی که زمینه های تحریک را فراهم کند صراحتا قرآن ما را از آن بر حذر می دارد. در همین آیه چند مسئله وجود دارد.

دوم: آشکار نکردن زینت ها؛ هر آنچه ما آن را به عنوان عرف و عادت زینت می دانیم و این شامل زینت هایی که در وجود انسان هست و چه زینت های عاریتی می گوید زینت هایت را آشکار نکن البته الا دارد ،این الا یعنی همان منطقه الفراق است ، گفته شد که انسان فطرتا زیبایی طلب است و دین برای هر موضوعی محملی داده است برای این هم محملی قرار داده است، مثل اینکه می گوییم در این منطقه بوق نزنید یا در این مکان فریاد نزنید و آرام صحبت کنید. محدودیت ها در محیط ها بنا به اقتضاعات هست، که این اقتضاعات در روابط فردی و اجتماعی ما تاثیر گذار است.

سوم: ورود و خروج ها: آیه ای که بحث استیذان(یعنی اجازه گرفتن) را مطرح می کند خیلی جالب است که موضوعاتی که شارع مقدس آنها را شاخص معرفی کرده است به آنها خیلی توجه نداریم یعنی فکر می کنیم همه ی حریم ها باز است ، و از آن طرف حریم هایی که باید آشکار باشد و کنترل در آن باشد را می بندیم. از جمله مواردی که جزو حریم ها هست، ورود و خروج به مکان هایی است که به گرفتن اذن احتیاج دارد.
طرح یک سوال جهت به تامل واداشتن ما: آیا فیلم گرفتن از فضاهای خصوصی و در اختیار همه قرار دادن به اجازه احتیاج دارد؟ اگر ورود به تمام اتاق ها و فضاهای خونه برای همه مجاز نیست ، دیدن همه ی صحنه ها برای همه مجاز نیست، چگونه زمانی که به فضای مجازی می رسیم ، تمام این حریم ها را می شکنیم و در اختیار همه قرار می دهیم؟ چه کنترلی می تواند باشد؟ بنابراین اصولا در تربیت دینی ما حریم و حرمت نگه داشتن جزو مواردی است که باید روی آنها تاکید داشته باشیم.

چهارم:عدم حرکات تحریک آمیز؛ بعد از آیه ی استیذان، خطاب به زنان مؤمن و همچنین اختصاصا به زنان پیامبر فرموده است : نوع گفتار شما نباید تحریک کننده باشد و همچنین نوع راه رفتن زنان مؤمن. پس شاخص ها در نوع نگاه، پوشش، راه رفتن، گفتار و ورود و خروج خلاصه شدند. بنابراین اسلام در اینکه فضاهایی برای ما مجاز و فضاهایی ممنوع است صراحت دارد ، حال ما به هر دلیلی چه به خاطر تربیت غلط چه بد باوری های خود بخواهیم این حریم ها را محترم نشماریم و بخواهیم وارد شویم یا مثلا بگوییم فضا فضای مجازی است اینها هیچ یک قابل توجیه نیست!!!!

پنجم:عدم رواج منکرات؛ ما حق پخش علنی پرونده های حکم صادر شده دادگاه که در آن گناه باشد را نداریم ، حق پخش تصاویر گناه آلود را نداریم. پس چگونه در فضای مجازی دعوت به دیدن عمل منافی عفت می کنید؟ این را برای عبرت، الگو برای چه چیز گذاشته اید؟

چه باید کرد؟
برای این که سرمایه ی حیا و عفاف را برای نسل آینده حفظ کنیم، و برای درست تربیت کردن نسل بعد از خودمان، باید با این نوع فضاها و هرگونه چیزی که مقابله با این شاخصه ها کند، مخالفت و مبارزه کرده و از هیچ کوششی برای اشاعه فرهنگ غنی دینیمان که سرشار آموزه های گهربار و انسان ساز برای ایجاد عفت ورزی در انسانها است فروگذار نکنیم. و با شهامت اعلام کنیم که ما خواهان زندگی با عفت و حیا هستیم. و تا پای جان با افرادی که اولا باعث کمرنگ شدن این آموزه ها در جامعه شده اند مبارزه کنیم و ثانیا به جلوگیری از اشاعه فرهنگ های ساخته دست بشر بپردازیم چرا که همگی پوچ بوده و سرشار از پیروی از خواسته های نفس سرکش اند و پیامدی جز کشیده شدن انسان و خصوصا زن به ورطه لاقیدی و بی بند و باری و سوق به خوی حیوانی ندارد.



ندا طبا خیان_تحریریه سایت با حجاب

پوستر/ارتباط حجاب و پاکدامنی با دوام زیبایی

پیام شخصیت های کارتون برای فرزندان ما

بن تن، باربی، انگری برد، باب اسفنجی، لاک پشت های نینجا، مرد عنکبوتی و… شخصیت هایی هستند که این روزها دنیای کودکان و نوجوانان ما را تسخیر کرده اند و فرزندان ما، نه تنها با این نمادها بیگانه و غریبه نیستند؛ بلکه این نام ها و تصاویر به بخشی از دلبستگی های آنان تبدیل شده است. چرا که تصاویر این شخصیت های به ظاهرکارتونی و در واقع نماد فرهنگ آمریکایی، همه جا از تصویر روی لباس، رختخواب، بشقاب، لوازم التحریر و اسباب بازی ها گرفته تا شهربازی ها هر لحظه پیش روی فرزندان ما است؛ به طوری که فرزندان ما با آن ها انس گرفته و درمیان انبوه تصاویر، اسباب بازی ها و کارتون های تلویزیونی شانس انتخاب با این تصاویر یار است.

در سال های اخیر استقبال از لوازم التحریرهایی که در آن ها از این تصاویر استفاده شده؛ سبب نگرانی ها و اعتراضاتی توسط کارشناسان و خانواده ها و درخواست برای استفاده از تصاویری که با فرهنگ ایرانی و اسلامی شده همخوانی دارد؛ شده است. اما به راستی این تصاویر تا چه اندازه می توانند بر شخصیت و آینده فرزندان ما موثر باشند؟ آیا نگرانی کارشناسان بر میزان تاثیر این تصاویر بر اذهان و آینده فرزندان ما با نوعی اغراق همراه است؟

مهمترین کارهای زن ایرانی مسلمان

رهبر انقلاب: از همه‌ی کارهای زن مهمتر، تربیت فرزندان و تقویت روحی شوهران برای ورود در میدانهای بزرگ است، و خدا را شکر میکنیم که زن ایرانی و مسلمان، در این میدان هم بیشترین هنر را نشان داده است. ۱۳۷۵/۱۲/۲۰

نرم افزارچندرسانه ای غدیرخم

ورود به برنامه غدیرخم

منبع:سازمان بسیج شهرداری تهران