احیاگر معروف

مجموعه تصاویر سبک زندگی(11)

بزرگ نمای تصویرکامل اعتیادبه سیگار

بزرگ نمای تصویرکامل احساس امنیت

بزرگ نمایی تصویرکامل اضافه کاری بی مورد

منبع:سازمان بسیج مستضعفین شهرداری تهران

مجموعه تصاویر سبک زندگی(10)

بزرگ نمای تصویرکامل وجدان کاری

بزرگ نمای تصویرکامل احساس مسئولیت انسانی

بزرگ نمایی تصویرکامل مزاحمت صوتی

منبع:سازمان بسیج مستضعفین شهرداری تهران

مجموعه تصاویر سبک زندگی(9)

بزرگ نمای تصویرکامل بی مسئولیتی

بزرگ نمای تصویرکامل کمک به دیگران

بزرگ نمایی تصویرکامل احسان به پدرومادر

منبع:سازمان بسیج مستضعفین شهرداری تهران

حجاب وکودکان

معمولاً والدین در پیدا کردن سن حجاب برای کودکان خود دچار مشکل هستند و نمی‌دانند که کودک خود را از چه سنی تشویق به پذیرش حجاب بکنند
گاه فردی می‌گوید بگذار برای همان سن تکلیف و گاه فردی، سن مدرسه را ترجیح می‌دهد و گاه کسی پیدا می‌شود که از یک سالگی کودک خود را سفت و سخت وادار به حجاب می‌کند. البته هیچ‌کدام از این روش‌ها درست نیست.

باید بدانیم که تدریج و مداومت، همیشه یک اصل درست تربیتی است. اصل دیگر آن است که تربیت کودک را نباید به دوران نوجوانی واگذار کنیم؛ در واقع از همان زمانی که نوزاد به دنیا می‌آید و حتی قبل‌تر از آن (دوران بارداری و قبل آن) باید فرآیند تربیت کودک، اعم از اخلاق و دین، درست پایه‌گذاری شود؛ البته با تدریج و مداومت.

پس باید بگوییم که شما والدین دلسوز باید از همان زمانی که تصمیم به بارداری گرفتید، نکات تربیتی را برای خود و کودک دلبندتان کاملاً جا بیندازید. به این ترتیب که با مطالعه نکات دینی و اخلاقی و عمل کردن به آن‌ها، در ابتدا خودتان را آماده کرده و یک معلم به تمام معنا شوید و سپس با مرور این نکات برای جنین در رحم، او را نیز آماده پذیرش بهترین تربیت قرار دهید. این یک اصل تربیتی برای تثبیت همه نکات تربیتی است و اما درباره حجاب هم این نکته نباید فراموش شود.

می‌دانیم که خردسالی، بهترین زمان برای آموزه‌های دینی است، چرا که فرموده‌اند تربیت در زمان خردسالی همانند حک کردن نقش بر روی سنگ است. یعنی پایه‌گذاری و درونی کردن تعلیمات در کودکی آنقدر مهم است که همانند نقشی که بر روی سنگ حک شده، هیچ وقت از بین نخواهد رفت.

بنابراین برنامه‌ای برای خود و فرزندتان پیاده کنید که بتوانید طبق آن، اصول درست دین‌داری را البته با رعایت اصل تدریج و مداومت اجرا نمایید. مثلاً برای پایه گذاری حجاب، می‌توانید کارهای زیر را انجام دهید:

۱- در ابتدا خود و همسرتان را طوری پرورش دهید تا نسبت به حجاب و عفاف، حساسیت خاصی داشته باشید. با هر کس و نا کسی (افراد بی حجاب و بی بند و بار نسبت به مسائل دینی) رفت و آمد نداشته باشید و طوری رفتار کنید تا کودک دلبندتان، بدی ارتباط با این دسته از افراد را درک کند و نیز الگو بگیرد.

۲- خودتان هم پایبند به حجاب باشید، حتی در لحظاتی که نگه داشتن آن واقعاً سخت است. در مسافرت، کارهای سخت، کارهای اداری، حرکات ورزشی و خلاصه همیشه حجاب را فراموش نکرده و کودک خود را در انگیزه خود برای داشتن حجاب توجیح کنید.

کودک را در داشتن حجاب تشویق کنید. از همان نوزادی سعی کنید تا لباس‌های نامناسب در برابر نامحرمانم بر تن آن‌ها نکنید. گاه بر سر آن‌ها روسری بیاندازید تا عادت روسری داشتن برای آن‌ها درونی شود

3- کودک را در داشتن حجاب تشویق کنید. از همان نوزادی سعی کنید تا لباس‌های نامناسب در برابر نامحرمانم بر تن آن‌ها نکنید. گاه بر سر آن‌ها روسری بیاندازید تا عادت روسری داشتن برای آن‌ها درونی شود. آن‌ها را به دست مردان نامحرم نسپارید و بسیار مواظب حیا و عفت فرزندانتان باشید.

4- از سه سالگی، تربیت آموزه‌های دینی و داشتن حجاب را رسمی کنید. در ابتدا برای او چادری تهیه کنید و او را برای داشتن چادر تشویق کنید. عبارات محبت آمیز بگویید و او را در آغوش کشیده و بگویید که بسیار خوشحالید که چنین فرزند با حجاب و با حیایی دارید. تشویق‌های خود را ادامه دهید و برای آن، پایانی تصور نکنید. البته افراط و تفریط در این مورد هم مذموم است. فقط تدریج و استمرار را فراموش نکنید.

۵- به بزرگ‌ترها (پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها) بسپارید که کودک شما را برای داشتن حجاب تشویق کنند و گاه به او هدیه‌ای دهند و نیز در برابر همه فامیل به او احترام به خصوصی بگذارند و در برابر بی‌حجاب‌ها او را تکریم کرده و ترجیح دهند. به این صورت، کودک می‌فهمد که همگان برای حجاب او ارزش قائل هستند، نه فقط پدر و مادر. به این ترتیب، کودک اعتماد به نفس بالایی کسب کرده و می‌فهمد که با حجابش برای همه عزیز است و با این اعتماد به نفس، راه درست را از نادرست تشخیص داده و حجاب را انتخاب می‌کند.

6- به کودک خود همواره محبت کنید و نگذارید که او برای ارضای نداشته‌هایش به دست و بال دیگران بچسبد. وقتی شما به کودک خود محبت نمی‌کنید، بسیار طبیعی است که او به شکلاتی که یک شخص بی حجاب می‌دهد دل می‌بندد و چون از دست یک بی حجاب ارضا شده، او را قهرمانی برای خود فرض کرده و از او الگو می‌گیرد. پس به کودک خود محبت کنید تا به بیگانگان نچسبد.

۷- با کودک خود با احترام رفتار کنید و عزت نفس و اعتماد به نفس او را بالا ببرید. برای نظرات درستش احترام قائل شوید و به او شخصیت دهید و با عبارات محترمانه با او صحبت کنید. وقتی او عزت نفس داشته باشد، هرگز به دنبال بی‌بند و باری و بی حجابی نخواهد رفت؛ چون آنقدر خود را عزیز می‌داند که می‌فهمد با آن چیزها هرگز عزت، زیبایی و ارزشی به دست نخواهد آورد.

۸- صحبت‌ها و انگیزه‌های داشتن حجاب را از ۵ و ۶ سالگی شروع کنید و برای او تشریح کنید که یک دختر، با حجاب، بسیار زیبا می‌شود، همه به او احترام می‌گذارند، با حجاب از بدی‌ها دور می‌شود، دیگران او را با ارزش و با حیا می‌دانند؛ و حجاب نشانه یک دختر خوب است.

خلاصه به هر طریقی و با زبان کودکانه، انگیزه‌های داشتن حجاب را برای کودک تشریح کنید و این کار را تا نوجوانی، جوانی و حتی بزرگ‌سالی ادامه دهید تا برای فرزندتان درونی شود. از فسادهای یک دختر بی حجاب تا خوبی‌های یک دختر با حجاب را به دقت شرح دهید و او را از خوبی‌های حجاب آگاه کنید.

امیدواریم که با اجرای این فرایند تربیتی برای حجاب و حتی دیگر آموزه‌های تربیتی بهره لازم را برده باشید و بدانید که یک تربیت خوب، از همان روزی که نوزاد به دنیا می‌آید تا دوران جوانی باید استمرار داشته باشد تا درونی و تثبیت شود.

منبع:حجابستان

لباس هیجان انگیز

سخنرانی دکتر پوازغدی معمولا به خاطر اطلاعات ناب و مستندی که از تاریخ و اتفاقات روزمره جامعه دارد بسیار دلنشین است و معمولا کسی که چند دقیقه از صحبت های وی را گوش کند مسلما تا پایان آن پای صحبت هایش می نشیند.
در این مراسم که از فعالین حجاب سراسر کشور هم حضور داشتند و از شبکه افق ایران هم پخش زنده می شد، دکتر رحیم پورازغدی شاید حرف هایی زد که در برنامه های ضبط شده هم نمی توان ردپاهای آن را یافت چراکه معمولا سانسور می شود ولی ایشان (که شاید از پخش زنده مراسم خبر نداشت) شروع به انتقادهای صریح از وضعیت موجود حجاب و عفاف در جامعه کرد. ایشان در این سخنرانی به این شبهه که دوست دارم در جامعه این طور باشم و حجاب نداشته باشم؛ اشاره کردند و گفتند که شما فرض کنید بهترین اتومبیل را دارید و دوست دارید آن را به دیوار بکوبید، خب بروید در بیابان و این کار را بکنید نه اینکه در وسط جامعه، نظم و آرامش اجتماعی را به هم بزنید چون دوست دارید با اتومبیل تان اینطور رفتار کنید.
همین مسئله در جامعه هم صادق نیست، چطور است که وقتی در جامعه پایمان به جایی گیر می کند یا گاهی به زمین می خوریم اولین کاری که انجام می دهیم این است که به دیگران نگاه کنیم ببینیم آنها چه برداشتی از این اتفاق دارند. حتی نگاه نمی کنیم ببینیم چه صدمه ای دیده ایم! چطور همین افراد می گویند که حجاب مال خودمان است و هرطور بخواهیم در جامعه رفتار می کنیم؟! (البته این پاراگراف از ایشان نیست)
سخن بعدی ایشان درمورد تخلیه غریزه جنسی در داخل خانواده است. ایشان گفتند که زن همان طور که پوششی کامل و محکم را در خارج از منزل رعایت می کند برعکس آن را باید در خانه داشته باشد؛ یعنی لباس هایی که هیجان را برمی انگیزد به تن کند و فضای خانه را برای امر تخلیه جنسی و ارضای تمایلات شوهر نسبت به زیبایی ها و زینت زنان آماده کند. اگر مرد و زن به این صورت در داخل خانه، تمایلات جنسی را ارضا کنند حتی مرد نیازی ندارد که در جامعه به زنان دیگر نگاهی بیندازد چه برسد به اینکه بخواهد آن را کنترل کند. زن هم همین طور، دیگر نگاهش به سمت مردان دیگر نمی رود. (البته این نکته مغفول نماند که در خانواده زمانی که نوجوانی حضور دارد بهتر است که زن و مرد لباس های پوشیده تری به تن کنند)
پس این طور نیست که زن و مرد در داخل خانواده هم دارای محدودیت هایی باشند. اتفاقا زن و مرد بیشترین آزادی ممکن را نسبت به هم دارند. حتی رقص که در هرصورتی حرام است برای داخل خانه و زن و شوهر ممنوع نیست.

منبع : حجاب برتر

مجموعه تصاویر سبک زندگی(8)

بزرگ نمای تصویرکامل لقمه حلال

بزرگ نمای تصویرکامل تکریم ارباب رجوع

بزرگ نمایی تصویرکامل مصرف آب

مجموعه تصاویر سبک زندگی(7)

بزرگ نمای تصویرکامل چشم چرانی

بزرگ نمای تصویرکامل احترام به سالمندان

بزرگ نمایی تصویرکامل اسراف نان

ماجرای مسلمان و محجبه شدن هنرپیشه مشهور فلیپینی از زبان خودش

کوئینی پادیلا متولد ۱۷ ژوئیه سال ۱۹۹۱، هنرپیشه و بازیگر سینمای فیلیپین حرفه ی هنرپیشگی را کنار گذاشت و به دین اسلام روی آورد. او این موهبت الهی را از پدرش که سفر حج را برایش مهیا ساخت و همچنین مادرش که مسلمان بود و از دخترانش کوئینی و خواهرش درخواست کرد تا پذیرای دین اسلام باشند، قدردان می باشد.

کوئینی هنرپیشه ای که نام اسلامی “خدیجه “را برای خودش انتخاب کرد، اکنون با شخصی عادی نه هنرپیشه ازدواج کرده است. اما کوئینی هنوز درباره همسرش چیزی فاش نکرده و حتی عکسی از او به اشتراک نگذاشته است. او اخیرا در دبی با پوشش اسلامی مستقر شده است. طبق گزارش شبکه رسانه ای پپ، او به دور از حرفه هنرپیشگی از زندگیش لذت می برد.


او اگرچه نگفته است که بعد از مسلمان شدنش در کجا ساکن شده اما بنا بر گزارشی اکنون در دبی زندگی میکند. هنرپیشه جوان سابق همچنین در وبلاگش درباره تقلاهایش در دوران بازیگری نوشته است:
«حالا که به زندگی ام می نگرم نزدیک چهار سال است که در حال تلاش و تمرین برای مسلمان بودن و دینم هستم. من هنوز هم خوشحالم و تاکنون احساس پوچی را که در گذشته به من دست میداد نداشته ام. اما دریافته ام که آن کوشش ها و رنج ها همچنین می تواند باعث شود احساس گمشدگی کنید. هیچ تفاوتی نم یکند در چه موقعیتی هستید، چه موضع و واکنشی دارید،چه شغلی دارید، وضعیت دلتان چطور است، رنج ها و سختی ها بخشی از زندگی تان است .»

کوئینی اسلام را به هیچ دلیل دیگری مانند ازدواج و… نپذیرفت. بلکه او صرفا به خاطر اینکه حس می کرد اسلام دینی واقعی است و اینکه می تواند زندگیش را سازماندهی کند دین اسلام را پذیرفت. هدفش را مشخص کرد و اشتباهات و آمال وآرزوهایش را که موجب افسردگیش شد همه را محو کرد او می گوید”زمانی که من در حرفه ی بازیگری بودم خیلی ناراحت بودم. خودم را گم کرده بودم و همیشه احساس می کردم به خودم تعلق ندارم. اما اکنون که حضور خدا را در زندگیم حس می کنم … خیلی شاد و خشنود هستم.”

کوئینی در حالی که به این سوال که چرا زندگی بازیگری را کنار گذاشت گفت:
“بازیگری برای ما منع شده است چرا که در این کار باید کل بدنمان را به نمایش و “تاراج ” بگذاریم”در واقع، من به طور کامل حرفه بازیگری را ترک کردم. پدرش, رابین، همچنین به سمت اسلام گرایش پیدا کرد، اما بنا به گفته پدرش تغییراتی که در شخصیت دختر محبوبش دید، عجیب بود، چنانکه رابین میگوید؛ زمانی که دخترش به سمت اسلام گرایش پیدا کرد نه تنها احساساتی نبود بلکه دید که چقدر کوئینی در پاییندی به ایمانش استوار و محکم است.

او میگوید:” حس خوشایندی که کوئینی داشت را هرگز به عنوان فرزندم در او ندیده بودم. هر چیزی که به زبان می آورد همه اش درباره اسلام و خدا بود. مدام قران می خواند و به سخنرانی های مذهبی گوش می داد و حجاب را رعایت می کرد. از او پرسیدم آیا از پوشش حجاب در این جامعه نگران است؟ در جوابم گفت: “نگران نیست چرا که او تقوا دارد و این برایش کافیست.”
اکنون کوئینی پادیلا نه تنها مسلمان است بلکه او به سختی کار می کند و از توانایی اش استفاده می کند تا سخنرانی مذهبی برگزار کند. این روزها، کوئینی با ایمان راسخ درباره اسلام حرف می زند نه مثل زندگی سابقش که کم حرف میزد و حتی کمی عصبی بود. اکنون کوئینی، دختری شده است که با شجاعت و اعتماد به نفس پیام اسلام را با درک تواناییش و ارزشی که دیگران برایش قائل هستند می رساند. اگر چه او پذیرفته است که دانشش محدود است چنانکه می گوید.

صبر و بردباری در مسیر مرا بیدار کرده است؛

کوئینی به من یادآوری کرده است که مرگ یا بیماری هر آنی ممکن است به سراغمان بیایند. پادیلا گفت:” آرامش درونی مسیر زندگیش به سمت اسلام را پیدا کرد. اسلام روش زندگیست. وقتی شما به اسلام روی می آورید واقعا میدانید هدف زندگیتان چیست. من چنین شخص گنهکاری هستم، اما خداوند مرا به درگاهش دعوت کرد و پذیرفت. من خیلی به خدا نزدیک شده ام.”

او میگوید به خاطر اسلام فردی کاملا متفاوت با شخصیت قبلی اش شده است. همچنین می گوید؛ به شکلی از زندگی جدیدش لذت میبرد که هرگز دیگر به حرفه بازیگری بر نخواهد گشت. پادیلا از پدرش، رابین، ستاره سینما که او را به سمت اسلام سوق داد تشکر می کند و میگوید:
میخواهم از پدرم که فرصت سفر حج را به من داد تشکر کنم و اینکه خیلی پدرم را دوست دارم چرا که بدون پدرم هرگز ممکن نبود که مسلمان شوم.


رهیافته

داستان آهنگری که آتش دستش را نمی سوزاند!

در کتاب انوار المجالس صفحه سیصدو چهارده نقل مى کند از حسن بصرى که گفت:
یک روز در بازار آهنگران بغداد مى گذشتم که ناگهان چشمم افتاد به آهنگرى که دستش را داخل کوره حدادى مى کند و آهن گداخته شده قرمز را مى گرفت بدون آنکه ابدا احساس سوزشى کند روى سن دان مى گذاشت و با پُتک روى آن مى زد و به هر نوع که مى خواست در مى آورد ومى ساخت. چون مشاهده این کار شگفت انگیز بود مرا وادار به پرسش از او کرد رفتم جلو سلام کردم جواب داد بعد پرسیدم آقا مگر آتش کوره و آهن گداخته بشما آسیبى نمى رساند؟
آن مرد گفت: نه.
گفتم چطور؟
گفت: یک ایّامى در اینجا خشک سالى و قحطى شد ولى من همه چیز در انبار داشتم. یکروز یک زن وجیه و خوش سیمائى نزد من آمد و گفت اى مرد من کودکانى یتیم و خردسال دارم و احتیاج به آذوقه و مقدارى گندم دارم خواهشمندم براى رضاى خدا کمکى بکن و بچه هاى یتیم مرا از گرسنگى و هلاکت نجات بده منهم چون بهمان یک نظر فریفته جمالش شده بودم، در مقابل خواسته اش گفتم: اگر گندم مى خواهى باید ساعتى با من باشى تا خواسته ات را برآورده کنم.
آن زن از این پیشنهاد ناراحت و روترش کرده و رفت.
روز دوم باز آن زن نزدم آمد، در حالیکه اشک میریخت، سخن روز قبل را تکرار نمود، من هم حرفهاى روز گذشته را براى او تکرار کردم، دوباره بادست خالى برگشت، دوباره روز سوّم دیدم آمد و خیلى التماس مى کند که بچه هایم دارند مى میرند بیا و آنها را از گرسنگى و مرگ نجات بده من حرفم را تکرار کردم و دیدم آن زن بطرف من مى آید و پیداست که از گرسنگى بى طاقت شده.
خلاصه وقتى که نزدیک مى شد به من گفت: اى مرد من و بچه هایم گرسنه هستیم بیا و رحمى کن و گندمى در اختیار ما بگذار؟ من گفتم:اى زن بیخودى وقت من و خودت را نگیر همان که بهت گفتم بیا با من باش تا بتو گندم دهم.
در این موقع زن به گریه افتاد و زیاد اشک ریخت و گفت: من هرگز از این کارهاى حرام نکردم و چون دیگر طاقت نمانده و کار از دست رفته و سه روز است که خود و بچه هایم غذائى نخورده ام بآنچه که میگوئى ناچارا حاضرم ولى بیک شرط گفتم به چه شرطى ؟ گفت: بشرط اینکه مرا بجایى ببرى که هیچ کس ما را نبیند.
مرد آهنگر گفت: ناراحت نباش من اتاق های زیادی دارم،تو در تو و جایی می رویم که هیچکس نبیند…رفتم و او از دنبالم آمد تا به اتاق اندرونی رفتیم. همینکه خواستم از او بهره اى بردارم. دیدم آن زن دارد مى لرزد و خطاب بمن گفت: اى مرد! چرا دروغ گفتى و خلاف شرطت عمل کردى ؟ گفتم کدام شرط؟
گفت: مگر بنا نبود مرا بجاى خلوت ببرى تا کسى ما را نبیند؟
گفتم: آرى مگر اینجا خلوت نیست ؟
گفت: چطورى اینجا خلوت است با آنکه پنج نفر مواظب ما هستند و ما را دارند مى بینند؟!
«ألَم یَعلَم بأنَّ اللهَ یَری» (علق 14)
آیا نمی دانی که خدا می بیند؟

اول خداوند عالم و غیر از او دو ملکى که بر تو موکلند و دو ملکى که بر من موکلند همه شان حاضراندو ما را مشاهده مى کنند با این حال تو خیال میکنى اینجا کسى نیست که ما را ببیند؟
بعدا گفت: اى مرد بیا و از خدا بترس و آتش شهوت خود را بر من سرد کن تا منهم از خداى خود بخواهم حرارت آتش را از تو بردارد و آتش را بر تو سرد کند.
من با شنیدن سخنان زن و آیه قرآن متنبه شدم و با خود گفتم این زن با چنین فشار زندگى و شدت گرسنگى اینطور از خدا مى ترسید ولى تو که این همه مورد نعمتهاى الهى قرار گرفته اى از او (خدا) نمى ترسى ؟ فورا توبه کردم و از آن زن دست کشیدم و گندمى را که میخواست باو دادم و مرخصش کردم. زن چون این گذشت را از من دید و جریان را بر وفق عفت خود دید سرش را به سمت آسمان بلند کرد و گفت اى خدا همینطور که این مرد حرارت شهوتش را بر خود سرد نمود، تو هم حرارت آتش دنیا و آخرت را بر او سرد کن از همان لحظه که آن زن این دعا را در حقم کرد حرارت آتش بر من بى اثر شد.
آری اگر خدا اراده کند همانطور که آتش را بر حضرت ابراهیم علیه السلام سرد کرد بر سایر بندگانش هم سرد خواهد کرد:
(قُلنَا یَا نَارُ کُونِی بَرداً و سَلاماً عَلَی اِبراهِیم)(انبیاء/69)
«ای آتش! بر ابراهیم سرد و سلامت باش»
منبع:قصص التوابین یا داستان توبه کنندگان

منبع:سایت گناه شناسی

داستانی زیبا از عاقبت بخل

امام صادق علیه السلام درباره بخل می فرمایند:
إنْ کانَ الخَلَفُ مِن اللّهِ عزّ و جلّ حقّا فالبُخلُ لماذا؟!
اگر پاداش و عوض دادن خداوند عزّ و جلّ حق است پس دیگر بخل ورزیدن چرا؟ (میزان الحکمه،ج‏1، ص505 )

آورده اند که روزى بخیلى با عیال طعام مى خورد. سائلى بر درآمد. زن خواست که سائل را طعام دهد. از شوهرش مى ترسید. به بهانه اى به در خانه آمد و نیم نانى در زیر جامه گرفت و به سائل داد. شوهر خبر یافت و وى را طلاق داد.
روزگارى برآمد. زن شوهر دیگرى اختیار کرد. روزى با این شوهر نیز طعام مى خورد. سائلى دیگر بر در آمد. خواست که وى را طعام دهد. گفت : مبادا این شوهر، خوى شوهر پیشین داشته باشد. از وى دستورى خواهم . دستورى خواست .
شوهر گفت : همچنین سفره طعام را بردار و به وى ده . زن طعام برداشت و در سراى باز کرد، شوهر پیشین خود را دید. فریادى از آن زن برآمد. شوهرش از خانه بیرون دوید که تو را چه شده ؟ گفت : این سائلى که مى بینى شوهر من بود و مال بسیار داشت اما بخل زیادى داشت ، به سبب بخل ، مالش از دست رفته و محتاج خلق شده .
مرد گفت : بهتر از این بشنو. آن درویشى که به در خانه شما آمد که وى را نیم نانى دادى که بدان سبب این مرد تو را طلاق داد، من بودم . درویش و محتاج خلق بودم . اما سخى و بخشنده بودم حق تعالى به سبب جوانمردى مرا توانگر گردانید و او را به سبب بخل ، وى را درویش و فقیر گردانید.
منبع: داستان عارفان ، ص 223.

منبع: سایت گناه شناسی